یادگیری تابع اشتیاق و علاقهست!
این پست با پستهای قبل متفاوت و صرفا شرح کمی خاطره از مدرسه است… تقدیم به حنانه، هماتاقی دیروز و معلم امروز که من رو به رفتن به اردوی جهادی تشویق کرد و پذیرفت. و صفورا که توی اون نمازخونه سرد و سختیهای منطقه محروم کنارم بود.
از توموئه تا سامر هیل!: مقایسهای میان توتو چان و فلسفههای نوین آموزشی توتوچان: دخترکی آنسوی پنجره اثر تتسوکو کورویاناگی، داستان واقعی دوران کودکی نویسنده است که در مدرسهای خاص و متفاوت به نام «توموئه گاکوئن» در ژاپن تحصیل میکرد. این کتاب داستان دختری به...
از پاورپوینت تا گیتهاب! | داستان یک بازی آموزشی برای یادگیری استانهای ایران ایدهی این بازی از یک نیاز خیلی ساده شروع شد: اینکه دانشآموزها فقط اسم استانهای ایران و جای تقریبیشان روی نقشه را یاد بگیرند. نسخهی اول بازی اصلاً کدنویسی نبود! یک بازی...
کتاب به مثابه بخشی از یک هویت! بعد از نوشتن پست قبل، تصمیمگرفتم مسئله کتاب را واضحتر بیان کنم. نه دربارهی خودِ کتاب بادام، بلکه دربارهی این پدیدهی عجیب و تکرارشونده: اینکه چرا تقریباً هرجا از دانشآموزان میپرسم «چی خوندی؟»، نام یک کتاب، با این...
این روزها وقتی به دانشآموزانم توصیه میکنم کتاب بخوانند، کتاب خوب بخوانند، یکی از پاسخهای معمول در همه مدارس را میشنوم: «کتاب بادام را خواندهام!»وقتی میپرسم «خلاصهاش را برایم بگو»، جوابی شبیه به این میشنوم: «یه پسره بود که مامان و مادربزرگش جلو چشماش مردن، اونم...
